کتاب آوای سروش اثر مهرداد نادرنژاد نشر متخصصان

این دفتر، نه آغاز شعر است و نه پایان آن؛ که تنها انعکاسِ قطره‌ای‌ست از دریای بی‌کرانِ احساس انسانی که از دل برخاسته و در قالب واژه‌ها شکل گرفته است. «آوای سروش» برگی‌ست از دفتر جانِ شاعری که در سایه‌ی مهر و الهام، کلمات را به نغمه بدل کرده است. سرایندهٔ این مجموعه، مهرداد نادرنژاد، فرزندی از خاکِ کویری کرمان، که در تهران متولد شده ولی هرگز اصالت خود را گم نکرده و نخواهد کرد و خود را نه در مقام شاعری بلندآوازه، که در جایگاه جوینده‌ای خُرد در مسیر بی‌پایان عشق و معنا می‌بیند. هرچه در این کتاب آمده، از دل برآمده و به امید آن بر صفحه نشسته است که بر دل خواننده بنشیند. نه ادعای مکتب‌آفرینی در میان است و نه داعیهٔ نوآوری شگفت؛ تنها صداقتِ لحظه‌هایی‌ست که در غزل و دوبیتی، در رباعی و تک‌بیت، در شعر نو و کهن، به زبان آمده‌اند. این اثر، شاید بیش از آنکه مجموعه‌ای از شعر باشد، سفرنامه‌ای درونی‌ست؛ سفری از غربت تا وصال، از حیرت تا آگاهی، از رنج تا آرامش. خواننده در ورق‌زدن آن، نه با شاعر، که با خود رو‌به‌رو می‌شود؛ چرا که آینهٔ کلمات جز آنچه در دل بیننده است، چیزی نشان نمی‌دهد.